De Eerste Wereldoorlog zorgde voor een diepe crisis bij de spoorweg-maatschappijen. De NCS ging failliet en werd overgenomen door Staatsspoor. Maar ook zij -evenals- de HSM kregen grote financiële problemen. Daardoor werden Staatsspoor en de HSM in 1916 tot samen-werking gedwongen, Dit samenwerkingsverband ging op 1 januari 1917 in onder de naam "Nederlandsche Spoorwegen" en zou uiteindelijk in 1938 tot een definitieve fusie leiden. Tot die tijd bleven de HSM en Staatsspoor nog onder hun eigen naam bestaan.

De weinige stations die in deze jaren zijn gebouwd werden ontworpen door een nieuwe generatie spoorwegarchitecten. S. van Ravesteyn en H.G.J. Schelling. Van Ravesteyn begon zijn loopbaan bij Staatsspoor en na de fusie werd het zuiden van het land zijn werkgebied. Aanvankelijk ontwierp hij goederen loodsen, watertorens en seinhuizen. Zijn bekendste -èn enig overgebleven- seinhuis is dat van Maastricht. De eerste stationsontwerpen van Van Ravesteyn waren verbouwingen van de bestaande stations zoals Rotterdam DP en Utrecht CS. Als Utrecht CS in 1938 door brand grotendeels verwoest wordt, krijgt Van Ravesteyn de opdracht het station te herbouwen. In feite is dit zijn eerste echte ontwerp, maar het zou voorlopig ook zijn enige zijn. Pas na de Tweede Wereldoorlog zou Van Ravesteyn nieuwe stationsgebouwen ontwerpen.

In tegenstelling tot Van Ravesteyn heeft Schelling in de periode 1920-1940 wèl diverse stations ontworpen. Schelling was vanaf 1916 werkzaam bij de HSM en ook hij begon aanvankelijk met het ontwerpen van utiliteits-gebouwen. Hoewel het werkgebied van Schelling na de fusieboven de grote rivieren ligt, is zijn eerste stationsontwerp dat van Sittard, dat in 1929 in gebruik wordt genomen, en inmiddels allang weer verdwenen is. Het eerste station van Schelling dat geopend wordt is Naarden-Bussum dat welliswaar twee jaar ná Sittard werd ontworpen, maar een jaar eerder gereed kwam.