Deze serie van tien stations werden vanaf het midden van de jaren zestig gebouwd. De eerste drie stations, Bunde, Geleen Oost en Wierden zijn op straatniveau gebouwd, de overige zeven zijn van het zogenaamde "plint-type". Dit houdt in dat de vloer van het stationsgebouw even hoog is als het perron. De eerste vier gebouwde stations (Bunde, Geleen Oost, Wierden en Etten-Leur) hebben een bakstenen schijf waarop een lokale kunstenaar een kunstwerk kon laten plaatsen. In Wierden is dit bijvoorbeeld een ijzeren treinwiel op een rail geworden en in Etten-Leur is de muur in reliëf gebouwd met daarin een grote klok met neon-verlichting.
Rotterdam Wilgenplas is als enige van dit tiental als nieuw station geopend. Het stationsgebouw is ook een stuk kleiner dan de overige stations. Etten-Leur werd in 1965 heropend met een nieuw stationsgebouw. Heerhugowaard is tegenwoordig niet meer als station, maar als perronwachtkamer in gebruik. In 1989 werd namelijk een nieuw stationsgebouw aan het perron aan de overzijde in gebruik genomen, omdat de plaats in de andere richting gegroeid was en het stationsgebouw "aan de verkeerde kant" stond. Schagen was de grootste van het tiental. Na 1970 werden nog drie "plintstations" gebouwd, namelijk in Anna Paulowna, Nijverdal en Deurne. Daarna werd er drastisch op de bouw-materialen bezuinigd, en werd een nieuw, eenvoudiger type standaardstation ontworpen.