Maatschappij tot Exploitatie van
Staatsspoorwegen (Staatsspoor)
Architect:
K.H. van Brederode
Bouwjaar:
1868
Status:
Rijksmonument
Meppel
wordt vaak beschouwd als een waterstaatstation 2e klasse. Dit is niet
waar, het is een grotere versie van een 3e klasse station. Rond 1867
realiseerde men zich, dat een standaard 3e klasse station voor de
grotere plaatsen wat aan de krappe kant bleek. Voor Almelo, Enschede
en Meppel werd daarom een variant ontworpen waarbij het middendeel
wat breder is dan bij de overige 3e klasse waterstaatstations, zoals
in Alkmaar of Harlingen. Het bleef overigens bij drie stations die
volgens dit vernieuwde ontwerp werden gebouwd. In datzelfde jaar werd
een compleet nieuw type 3e klasse Waterstaatstation ontworpen.
Van de drie gebouwde stationsgebouwen van dit type is Meppel als enige
overgebleven. Het gebouw valt op door het fronton (het driehoekige
gevelbekroning) op het middendeel. Waarschijnlijk verklaart dit waarom
het station wel eens voor een 2e klasse waterstaatstation wordt aangezien.
Wat ook opvalt zijn de segmentbogen boven de vensters. Het is voor
het eerst dat deze boogvorm bij een 3e klasse waterstaatstation worden
gebruikt. Bij 4e en 5e klasse waterstaatstations waren ze al gemeengoed.
Het stationsgebouw werd in 1868 in gebruik genomen. In 1899 werd het
station uitgebreid met een middenperron. Op dit nieuwe, verhoogde,
middenperron werd een perronkap gebouwd. Deze monumentale perronkap
staat er nog steeds. Het middenperron is overigens het enige perron
dat nog wordt gebruikt. Het eerste perron, al jaren buiten dienst,
is nog ouderwets laag.
Het stationsgebouw werd tijdens de Tweede Wereldoorlog zwaar beschadigd,
maar gelukkig werd het gebouw volledig hersteld. Aan het begin van
de jaren tachtig werd het station een Rijksmonument en werd het gerestaureerd.
Daarbij werd het stationsgebouw ook opnieuw ingedeeld. De loketten
werden verplaatst van de stationshal naar de linkervleugel, terwijl
het restaurant in de vestibule werd gevestigd. De loketten werden
in 2003 gesloten. Vanaf die tijd konden treinkaartjes in het restaurant
worden gekocht, een unieke situatie in Nederland. Inmiddels is ook
het restaurant verdwenen en is er een kiosk voor in de plaats gekomen.
Boven en onder: Het
stationsgebouw is door de grote bomen nauwelijks in zijn geheel
op de foto te krijgen.
Onder:
Perronzijde
Onder:
De perronkap op het middenperron stamt uit 1899