Home ] Terug naar periode 1945-1965 ]Vorige station ] Volgende station ]
   
 
DRIEHUIS

 

(DRIEHUIS ZUID)

Afkorting: Drh
Maatschappij: Nederlandsche Spoorwegen (NS)
Architect: K. van der Gaast
Bouwjaar: 1957
Gesloopt: 1997
Baanvak: Haarlem-Uitgeest
   
   
Ooit telde de gemeente Velsen -waar Driehuis onder valt- niet minder dan negen stations. . Die tijd is allang voorbij; zes van die negen stations stonden namelijk aan de IJmuiderlijn, de roemruchte spoorlijn tussen Haarlem en IJmuiden die in 1983 werd opgeheven. Wat overbleef zijn de twee stations van Santpoort en onderhavig exemplaar, welke tegenwoordig -helaas- een nogal anonieme uitstraling heeft. En dat is jammer, Driehuis had namelijk een vrij eenvoudig, maar wel interessant stationsgebouw…
Driehuis is vooral bekend van de begraafplaats Westerveld, waar het allereerste crematorium van ons land staat. Naast het feit dat hier veel bekende Nederlanders zijn begraven of gecremeerd had Westerveld nog een bijzonderheid; het was de enige begraafplaats dat een eigen station (Driehuis Westerveld) beschikte. In de twintigste eeuw maakte de gemeente Velsen een enorme groei door, mede dankzij de grote werkgever Hoogovens. Maar het sterk toenemende wegverkeer kon uitsluitend via een pont het Noordzeekanaal oversteken, hetgeen een steeds groter probleem werd. Daarom werd aan het begin van de jaren vijftig begonnen met de aanleg van de Velsertunnel. Gelijktijdig met de autotunnel werd ook een spoortunnel aangelegd, omdat de toenmalige spoorbrug een steeds groter obstakel werd voor het scheepvaartverkeer. Bovendien moest het Noordzeekanaal worden verbreedt. De bouw van de nieuwe spoortunnel betekende dat de spoorlijn Haarlem-Uitgeest tussen Santpoort Zuid en Beverwijk wat naar het oosten moest worden verlegd. Op het nieuwe deel ten zuiden van de Velserspoortunnel werden twee nieuwe stations gebouwd. Driehuis kreeg een tweede station, dat in het zuidoosten van het dorp werd gebouwd. Omdat er al een halte in dezelfde plaats was kreeg het nieuwe station aanvankelijk de naam Driebergen Zuid. In 1968 kreeg het haar huidige naam.
Het station werd ontworpen door K. van der Gaast. Het is een eilandstation, waarbij het stationsgebouw niet óp maar naast het perron stond. Pal naast het station ligt een drukke doorgaande weg, die bij het station onder het spoor wordt geleidt. Die tunnel, waaraan ook de toegangen naar het station zijn gekoppeld, vormt dan ook een onderdeel van het station. Aan de Driehuizer zijde van het spoor werd een plein ingericht. Het stationsgebouw was ogenschijnlijk zeer eenvoudig, in feite was het een langgerekt en rechthoekig bouwwerk. Toch had het -geheel in de traditie van Van der Gaast- wat opmerkelijke details. De meest bijzondere was ongetwijfeld het ontbreken van een voorgevel. Dat is op zich niet bijzonder bij een eilandstation, de toegangen er naar toe waren immers al verwerkt in de voetgangerstunnel. Maar vanuit die tunnel liep men regelrecht het halletje in. De lange gevel die nog het meest als "straatgevel" kon worden aangemerkt was een gemetselde muur, met daarin acht smalle en in het midden een vierkant venster. De andere lange gevel bestond juist bijna geheel uit glas, op een gemetselde borstwering na. De reden hiervoor was erg simpel, langs die laatstgenoemde gevel was de reizigersstroom richting het perron. De dienstruimten waren aan de rechterkant (gezien vanaf de trap). Het gebouwtje was bijna over de volle lengte in tweeën gedeeld, alleen het loket zorgde voor een soort vernauwing in de linkerhelft. Na het loket was nog een kleine wachtruimte, daar was ook de deur naar het perron. Om het stationsgebouw ook vanaf de straat wat meer te benadrukken had het een hoge, rechthoekige constructie waarin de stationsklok was bevestigd.
Het stationsgebouw heeft helaas slechts veertig jaar mogen bestaan. Nadat in de tweede helft van de jaren tachtig de loketfunctie was opgeheven verloederde het gebouw en viel het ten prooi aan vandalisme. In 1997 werd het gesloopt, op het fundament werd een kleinere glazen abri geplaatst. Op die manier bleef de toegang naar de tunnel overdekt. Die betonnen vloer is momentheel één van de weinige herinneringen aan het oude stationsgebouwtje. Ook het kenmerkende stalen torentje is bewaard gebleven, al is ze wel een flink stuk ingekort. Het uurwerk zit er trouwens niet meer in…
Boven en onder: Station Driehuis is een eilandstation waarbij het uitsluitend via een tunneltje bereikt kan worden. De foto hierboven toont de ingang aan de kant van Driehuis, aan deze kant is een stationspleintje. Aan de andere kant van het tunneltje is een tweede toegang voor de reizigers van en naat Velserbroek. Het huidige "stationsgebouw" is niet veel meer dan een overdekte toegang naar het voetgangerstunneltje. Dat tunneltje is nog origineel en is lang niet het enige overblijfsel van het vroegere stationsgebouw. Zo is de fundering bewaard gebleven evenals een deel van de betonvloer. Ook staat er nog altijd een restant van het uurwerktorentje, waar overigens allang geen klok meer in zit. Ogenschijnlijk lijkt het alsof het gebouwtje in een hoek ten opzichte van het perron heeft gestaan, in werkelijkheid ligt het perron in een bocht en wordt de boog van het tracé gevolgd...
.
 
 
Onder: Het stationsgebouw, zoals het er oorspronkelijk uitzag. Deze merkwaardige gevel, met één vierkante en acht smalle vensters, was in feite de straatgevel van het station. De andere gevel bestond juist bijna helemaal uit glas. Een echte voorgevel had het gebouw niet, via het tunneltje kwam men namelijk al bij het loket uit. Aan de linkerkant is de stationsklok te zien. De hoge constructie moest het station ook van een afstandje zichtbaar maken. Het bouwwerkje aan de rechterkant was een fietsenstalling, ook deze is allang verleden tijd...
.
Onder: Het interieur met het dichtgetimmerde loket. Deze foto werd in 1987 gemaakt, de kaartverkoop was toen al gestopt. Vanaf dat moment ging het gebouw er zienderogen op achteruit. Het vandalisme en de langdurige leegstand deden het gebouw uiteindelijk de das om. In 1997 ging het tegen de vlakte.
.
 
 

Onder: Het stationsgebouw in de nadagen van haar bestaan. De rechterhelft van de kopgevel is inmiddels verwijderd en ook ontbreekt een deel van de glazen gevel aan de rechterkant. Wat eens een stationsgebouw was, was op het laatst een nogal tochtige ruimte. De houten wand aan de linkerkant staat er nog wel, zelfs de bank is nog aanwezig...
.

Onder: Het eilandperron heeft een gebogen vorm, dit omdat het in een vrij scherpe bocht ligt. Met gemiddeld nog geen duizend reizigers per dag is het doorgaans rustig op dit station. Toch is Driehuis -opmerkelijk genoeg- het "drukste" station van de gemeente Velsen. Ook opmerkelijk; de afstand tussen de stations Driehuis en Santpoort Noord bedraagt nog geen 800 meter...
.
 

 

 

 

  Free counter and web stats versie: 16-11-2017