Home ] [ Terug naar de eerste pagina ] [ Vorige pagina ] [ Volgende pagina ]
   
 
LELYSTAD CENTRUM

 

De komst van de Hanzelijn

   
   
   
   
   
   
Al tijdens het ontwerpen van de Flevolijn was al duidelijk dat deze in een later stadium zou worden doorgetrokken en Lelystad Centrum geen eindstation zou blijven. Toch duurde het nog bijna een kwart eeuw voordat dit een feit was. Pas sinds eind 2012 is Lelystad Centrum een intercitystation aan een drukke doorgaande lijn. Aan het station lag het niet, die was al tijdens de bouw geschikt gemaakt voor uitbreiding. Maar desondanks moest er nog heel wat aan worden verbouwd...
In de eerste jaren van het bestaan van de Flevolijn reden er uitsluitend stoptreinen van en naar Amsterdam, vrijwel altijd werd er gereden met treinen van het type SGM (de oer-sprinters). Alleen tijdens de spits kwam er wel eens dubbeldeksmaterieel bijspringen. Dit veranderde vanaf 1993, nadat de spoorverbinding Weesp-Schiphol in gebruik werd genomen. Vanaf dat moment werden niet alleen onze nationale luchthaven maar ook steden als Leiden en Den Haag rechtstreeks vanuit Lelystad te bereiken. Bovendien kwamen er ook sneltreinen te rijden, én kwam er meer variatie in het treinmaterieel. Het spoor naar Zwolle leek toen nog iets voor in de verre toekomst. Toch werd er al in 1994 een eerste stap gezet, dankzij de komst van de “Interliner”. Dit was een systeem met relatief luxe snelbussen, die op trajecten reden waar (nog) geen treinen kwamen. Interliner 330 reed tussen Lelystad en Zwolle, later kwam daar ook nog de 315 naar Heerenveen en Groningen bij.
Toch duurde het nog tot begin 2007 toen de aanleg van de de Hanzelijn dan eindelijk begon, er ging een lange periode van plannen maken, bijstellen en inspraakrondes aan vooraf. Een jaar later begon de ombouw van station Lelystad Centrum. De werkzaamheden gingen echter veel verder dan simpelweg een extra perron bouwen en het vergroten van de overkapping. Zo moesten er meer dan twintig viaducten worden aangepast, herbouwd of zelfs nieuw worden gebouwd. Direct ten noorden van het station werden namelijk twee wachtsporen tussen de doorgaande sporen aangelegd. Ook kwam er een aparte aansluiting voor de sporen naar het opstelterrein. Een waar huzarenstukje werd de kruising met de autosnelweg A6, die over de nieuwe sporen werd herlegd. Het spoor dat dwars door de stad loopt werd van geluidsschermen voorzien. Dankzij de twee extra sporen en het tweede perron werd het vloeroppervlak van de stationshal verdubbeld. Het bleek gelukkig mogelijk het MERO-spaceframe naadloos uit te breiden. In Turkije werd een fabriek gevonden die de kenmerkende bollen en staven kon vervaardigen. Ook de karakteristieke deltaligger en de bekende rode kolommen konden worden gereproduceerd. De westelijke vliesgevel werd simpelweg ontmanteld en later weer opnieuw opgebouwd. Helaas was niet alles reproduceerbaar. Zo waren de gebruikte kleine, rechthoekige wandtegeltjes niet meer te verkrijgen. Daarom werden deze allemaal vervangen door nieuwe, uit China afkomstige exemplaren. Overigens is dat wat merkwaardig ogende grijze vlakje, rechtsboven op deze pagina, één van die oorspronkelijke glastegeltjes.
In het voorjaar van 2011 was het vernieuwde station bijna als gereed. Het nieuwe westelijke perron werd in gebruik genomen, deze is met een lengte van 340 meter zo’n 65 meter langer dan het oude perron. Die laatste werd tijdelijk buiten gebruik gesteld, zodat ook deze tot 340 meter verlengd kon worden. Ook kreeg het nieuwe perronwanden. De spoorstaven en de railbedding werden eveneens vernieuwd. Ondertussen waren de spoornummers 1 en 2 naar de sporen langs het nieuwe, westelijke perron verhuisd. De oude sporen 1 en 2 werden nu respectievelijk 4 en 3, voortaan werden de spoornummers vanaf de rechtbankzijde geteld. Een beslissing die niet echt werd gesnapt...
Op donderdag 6 december 2012 werd de Hanzelijn officieel door toenmalig koningin Beatrix geopend. Twee dagen later werd de lijn feestelijk in gebruik genomen, waarbij iedereen die dag gratis op en neer naar Zwolle mocht rijden. Een dag later werd de Hanzelijn in de nieuwe dienstregeling opgenomen.

Bron:'t Stadshart Lelystad, december 2008

Boven en onder: Een impressie uit 2007 hoe het station er vanaf 2012 uit zou moeten zien. Het uiteindelijke resultaat wijkt niet of nauwelijks af. De afbeelding hieronder toont een opvallend bericht uit de -inmiddels allang opgeheven- lokale krant “Flevolands Nieuwsblad”; de bouw van de complete Hanzelijn zou maar iets meer dan 800 euro moeten gaan kosten, hoezo weer zo’n geldverslindend miljardenproject. Uiteraard was hier sprake van een drukfout, het woord “miljoen” ontbreekt...

Bron: Flevolands Nieuwsblad, 31 januari 2007
 
 
 

Onder: De stationshal, zoals ze er tegenwoordig uitziet. Voor de uitbreiding was het al een relatief riante ontvangstruimte, tegenwoordig meet ze (geschat) zo’n 25 bij 45 meter. Meer dan plek genoeg voor een ontmoetingsplek, zoals in het midden van de hal te zien is. Toch komt deze niet echt goed uit de verf, wellicht komt dit mede doordat dit station nauwelijks commerciële invulling heeft...

Onder: De perronoverkapping kon relatief eenvoudig worden uitgebreid. Er werd een staalfabriek gevonden die de bekende buizen en bollen exact na kon maken. Doordat het oudere deel van het spaceframe werd overgeschilderd is er tevens geen kleurverschil waar te nemen. Overigens kreeg het spaceframe in het vroege voorjaar van 2022 opnieuw een schilderbeurt.

 
 

Onder (beide foto’s): Het parkeren van een fiets bij station Lelystad Centrum is altijd al een uitdaging geweest. In het station zijn vier stallingen. De bewaakte fietsenstalling (foto linksonder) bevindt zich onder het oostelijke perron. De drie onbewaakte, overdekte stallingen zijn links en rechts van de westelijke ingang en er is er nog één naast de bewaakte bewaarplaats (foto rechtsonder). Over die onbewaakte stallingen bestaat een Lelystads gezegde: “Als je van jouw fiets af wilt, moet je het ding dáár stallen...

 
 

Onder: Station Lelystad wordt alom gezien als het toonbeeld van overzichtelijkheid. Dat kon echter bepaald niet gezegd worden van de meest zuidelijke toegangen, onder het perron. Deze werden waarschijnlijk vooral gecreëerd voor de medewerkers van het naastgelegen provinciehuis, en voor de bewoners voor de wijk Botter. Maar de vrij donkere trappen werden als onveilig ervaren, ook al omdat ze halverwege een knik van 180 graden hebben. Toch bleven de toegangen nog heel lang in gebruik, pas in maart 2023 werden ze definitief afgesloten...

Onder: Zelfs de schoorstenen kregen een uiterlijk dat bij dit station past. Maar de aandacht gaat vooral uit naar wat hier niet te zien is. Pal naast de schoorsteen was namelijk nog een vierde perrontrap. Via deze trap kon men rechtstreeks naar de bewaakte fietsenstalling, en naar een derde overgang. Deze was uitsluitend voor fietsers en voetgangers. Zowel de perrontrap als het tunneltje zijn al heel lang geleden verdwenen. Alleen een wat vreemde verhoging in het fietspad naast het spoor herinnerd nog aan die onderdoorgang..

 
 

Onder: Het gloednieuwe busstation, dat op 12 december 2025 in gebruik werd genomen. Ten opzichte van de oude situatie is er heel veel veranderd. De zeven smalle perrons zijn vervangen door één groot eilandperron, met daarin tien “uitsparingen”. Het nieuwe busstation schoof zo’n 75 meter naar het westen op, maar de loopafstand tussen bus en trein is aanzienlijk groter geworden. Ook had het perron een grote overkapping moeten krijgen, maar om de één of andere reden werd deze geschrapt. Het gebied ziet er nu nog behoorlijk kaal uit, maar dat zal binnenkort anders zijn. Ondertussen is in het station de Eurocity Direct uit Brussel-Zuid binnengekomen op spoor 4. Sinds december 2024 kan vanaf dit station éénmaal per uur naar België worden gereisd, via de Hogesnelheidslijn (HSL). Ook rijdt er -eveneens éénmaal per uur en ook via de HSL- een intercity-direct naar Rotterdam Centraal. De toeslag voor deze treinen kan middels aparte incheckpalen op het perron worden betaald.

 
 
Volgende pagina ]

  Free counter and web stats versie: 12-03-2026